Όταν έρθει το αύριο – Μαχμούντ Νταρουίς

Μετάφραση: Τζένη Καραβίτη

Επιμέλεια: Ρόνι Μπου Σάμπα

Η ανθολογία αυτή σε δίγλωσση έκδοση μας φέρνει σε επαφή με τον Παλαιστίνιο ποιητή Μαχμούτ Νταρουίς. Όταν βρέθηκα στην παρουσίαση του βιβλίου στην Κέρκυρα από τη μεταφράστρια, Τζένη Καραβίτη και τον επιμελητή, Ρόνι Μπου Σάμπα δεν γνώριζα τον Νταρουίς. Μέσα από τις ιστορίες για τη ζωή του και το έργο του, ήρθα πιο κοντά σε έναν άνθρωπο που έζησε τις συγκρούσεις στην Παλαιστίνη, τον εκτοπισμό, τον φόβο και την αβεβαιότητα και δεν δίστασε να τα εκφράσει μέσω της πένας του.

Το βιβλίο περιέχει 20 ποιήματά του που παρατίθενται μεταφρασμένα στα ελληνικά αλλά και στην πρωτότυπη αραβική μορφή τους. Τα ποιήματα αυτά έχουν θέμα τη φύση, την αγάπη, τον άνθρωπο, τον πόλεμο, τη σχέση του ατόμου με τον τόπο που γεννήθηκε και μεγάλωσε και τον έρωτα.

Ένα χαρακτηριστικό που ξεχωρίζει κανείς στα ποιήματα είναι αβεβαιότητα και η αναμονή του θανάτου, ένα θέμα που διαπερνά τα περισσότερα από αυτά που περιέχονται στην ανθολογία. Αυτή η αβεβαιότητα δεν είναι τόσο έντονη στην δική μας καθημερινότητα και για αυτό την ξεχνάμε, δεν θα πρέπει να λησμονούμε ποτέ όμως ότι για κάποιους βρίσκεται στο «καλημέρα» και το «καληνύχτα» τους επί χρόνια.

Αυτό που μου έκανε περισσότερο εντύπωση στο περιεχόμενο των ποιημάτων είναι η πηγαία ανάγκη του ανθρώπου να ζήσει ακόμα και μέσα στις αντιξοότητες, τον εκτοπισμό, τον πόλεμο και τον θάνατο. Αυτή η άσβεστη φλόγα της ζωής που καίει μέσα στους ανθρώπους και τους κάνει να αντέχουν την αδικία και την απελπισία.

Με όλα αυτά που ακούμε σήμερα, 1-3-2026, και όσα περνούν από το μυαλό μας με τις επιθέσεις που λαμβάνουν χώρα από χτες στη Μέση Ανατολή, ας διαβάσουμε το παρακάτω ποίημα του Νταρουίς:

«Να σκέφτεσαι τους άλλους»

Kαθώς ετοιμάζεις το πρωινό σου, να σκέφτεσαι τους άλλους.

Μην ξεχνάς να ταΐζεις τα περιστέρια.

Όταν πολέμους ξεκινάς, να σκέφτεσαι τους άλλους.

Μην ξεχνάς όσους λαχταρούν την ειρήνη.

Όταν πληρώνεις το νερό, να σκέφτεσαι τους άλλους.

αυτούς που μόνο σύννεφα έχουν για να θηλάσουν.

Όταν γυρνάς στο σπιτικό σου, να σκέφτεσαι τους άλλους

Μην ξεχνάς όσους ζουν σε αντίσκηνα.

Όταν τα αστέρια μετράς πριν κοιμηθείς, να σκέφτεσαι τους άλλους.

Κάποιοι δεν βρήκαν χρόνο για να κοιμηθούν

Και καθώς γράφεις κι απελευθερώνεσαι, να σκέφτεσαι τους άλλους.

Εκείνους που δεν τους αφήνουν  να μιλήσουν.

Κι όταν τους σκέφτεσαι αυτούς, τους μακρινούς τους άλλους,

στον εαυτό σου γύρισε και πες:

«Αχ  και να ήμουν ένα κερί στο σκοτάδι!»